του Χρίστου Χαρίτου

Βρισκόμαστε στο 480 π.Χ., μετά την ναυμαχία της Σαλαμίνος, λίγο πρίν την μάχη των Πλαταιών και ο στρατηγός των Περσών Μαρδόνιος επιχειρεί δια του χρυσού να εξαγοράσει τους Έλληνες. Οι Σπαρτιάτες, φοβούμενοι μήπως οι Αθηναίοι μηδίσουν, στέλνουν πρεσβεία στην Αθήνα, για να παροτρύνουν τους Αθηναίους να αντισταθούν. Οι Αθηναίοι καθησυχάζουν τους Σπαρτιάτες, λέγοντάς τους ότι θα πολεμήσουν τους Πέρσες στο όνομα του Ελληνισμού, αφού όλοι οι Έλληνες μοιράζονται το ίδιο αίμα, την ίδια θρησκεία, την ίδια γλώσσα, τα ίδια έθιμα. «Το Ελληνικόν εστί, ομαιμόν τε και ομόγλωσσον και θεών ιδρύματα κοινά και θυσίαι ήθεά τε ομότροπα» (Ηρόδοτος, Θ’ 144).

Το ίδιο και οι Έλληνες του 1821, όταν στην εθνοσυνέλευση της Επιδαύρου στις 20 Δεκεµβρίου 1821, κλήθηκαν να απαντήσουν «ποιοι είναι Έλληνες». Και η απάντηση που έδωσαν ήταν πολύ συγκεκριμένη: «Όσοι αυτόχθονες κάτοικοι της Επικρατείας της Ελλάδος πιστεύουσιν εις Χριστόν, εισίν Έλληνες». Εδώ λοιπόν και 2.500 χρόνια οι Έλληνες έχουν απαντήσει τι σημαίνει «έθνος» και «πολιτισμός». Η ταυτότητα του «Έλληνα» έχει φυλετικό, θρησκευτικό και πολιτιστικό περιεχόμενο. Δεν πήραν δυστυχώς την έγκριση του κ. Παπανδρέου, της κ. Ρεπούση και του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά είχαν σαφή και ξεκάθαρη θέση για αυτές τις έννοιες.

Σε πείσμα λοιπόν της Ελληνικής ιστορίας, των εθνικών μας πεποιθήσεων και της κοινής λογικής, έρχεται ο κ. Παπανδρέου με το νεοταξικό PASOK, σε αγαστή συνεργασία με τους αφελληνισμένους γραικύλους του ΣΥΡΙΖΑ, να αποδομήσει εθνολογικά την Ελλάδα, μεταμφιέζοντας σε «Έλληνα» τον κάθε τριτοκοσμικό λαθρομετανάστη που βρέθηκε παρανόμως στην πατρίδα μας.